Afscheid pastoor Pijpers
Terugblik > Feestelijke vieringen
Afscheid van pastoor pater Jos Pijpers sma
Op zondag 30 juni heeft Bemelen afscheid genomen van zijn geliefde pastoor, pater Jos Pijpers sma. Een dag eerder bereikte hij de leeftijd van 80 jaar en volgens de kerkelijke regels is dat de uiterste datum waarop een pastoor met emeritaat mag gaan. Pater Pijpers heeft met gemengde gevoelens afscheid genomen omdat hij nog vol energie is, maar anderzijds merkt hij ook wel dat de jaren beginnen te tellen.
Pater Pijpers heeft zijn opleiding genoten in het Missiehuis in Cadier en Keer en op het grootseminarie in Aalbeek. Daarna heeft hij een loopbaan gehad in de missie in Ghana en de Filippijnen. In 2001 werd hij verkozen tot provinciaal overste van de Nederlandse provincie van de SMA en kwam hij terug naar Nederland. In die tijd werd hij nogal eens gevraagd om te assisteren in Eckelrade, Oost-Maarland en Cadier en Keer. In 2007 vroeg de toenmalige pastoor van Bemelen hem om hem “even” te komen vervangen. Dat “even” duurde tot 30 juni j.l. Bemelen en pastoor Pijpers hebben een goede band opgebouwd. Hij was altijd een nabije pastoor in ons midden. Bemelen zal pater Pijpers bijzonder gaan missen.
Pater Pijpers is na 1 juli gaan wonen in het Missiehuis in Cadier en Keer. Hij heeft daar zijn taken als provinciaal overste van de SMA.
Het kerkbestuur wil ook op deze plaats pater Pijpers heel erg bedanken voor zijn jarenlange inzet voor onze parochie en ons dorp.
We vierden de Heilige Mis ter gelegenheid van zijn afscheid op zondag 30 juni om 10.00 uur. Daarna was een afscheidsreceptie in de tuin van de pastorie. Het was een zeer memorabele dag.
U kunt de afscheidsviering terugkijken.
Beste parochianen en mededorpsbewoners,
U neemt het mij toch niet kwalijk, dat ik die laatste benaming nog voor één keer mag gebruiken, want dat heb ik door de jaren heen altijd met trots gedaan. Het is al weer enige tijd geleden dat ik er door het bisdom op attent werd gemaakt, dat ik, met het bereiken van mijn 80ste levensjaar, moest terugtreden als pastoor van Bemelen. Ik dacht: dat is nog ver weg, dus voorlopig nog niet aan denken. Maar de tijd schrijdt voort en de dagen glippen uit onze handen. En zo verscheen de dag van afscheid langzamerhand aan de horizon.
Ik moest er echt wel aan gaan geloven, of ik het nu wilde of niet!
Maar, beste mensen, wat hebben jullie allemaal mij een prachtig afscheid gegeven. De Bemelse vlag wapperde door het hele dorp, om mij een afscheidsgroet te brengen. Het zag er allemaal heel vrolijk uit, alsof er een groot feest zou worden gehouden. Toch kan ik u toevertrouwen, dat ik het er wel een beetje moeilijk mee heb gehad. Om 17 jaar pastoriebewoner te zijn met alles wat daar bij hoort, dat is toch wel een hele periode in mijn leven. En natuurlijk ook wel in het leven van de parochianen en alle mededorpsbewoners. (Nu zeg ik het weer!) Geloof mij, alles wat ik gedaan heb of waarvoor ik werd gevraagd of aangesteld, ik heb het met veel liefde en uit respect voor iedereen gedaan.
De dag van het afscheid was zeker heel mooi. Ik was blij dat enkele van mijn familieleden aanwezig waren. Zij hebben het ook als mooi en warm ervaren. “Wat een fijne gemeenschap”, zo was hun commentaar. En zo heb ik het zelf ook al die jaren ervaren. En juist daarvoor wil ik iedereen bedanken. Voor de fijne relaties en de prettige samenwerking. De viering die zondag van het afscheid, heb ik als heel mooi en intens ervaren. De laatste keer dat je daar staat, om iedereen uit te nodigen om mee te mogen vieren, waarvoor de kerkklokken ons ook ter bemoediging hebben opgeroepen. U kwam in grote getale en dat deed mij goed. Ik wil dan ook iedereen bedanken voor hun / haar medewerking aan deze viering. De koren met dirigent, organist en soliste en alle liturgische medewerkers en de verzorging van de bloemversiering. Alsook de fotografen voor deze gelegenheid. Ook dank aan de burgemeester en wethouders die de moeite hadden genomen, om deze gelegenheid bij te wonen. De burgemeester vertrouwde mij toe, dat hij dit niet had willen missen. Ook al omdat hij deze gelegenheid beschouwde als een solidariteit ervaring van de gemeenschap van Bemelen met mij. En natuurlijk ook dank aan de organisatoren, de sjoeffelploeg, het kerkbestuur en alle parochianen voor hun medewerking en hun aanwezigheid. Zij zijn ten slotte de levende bouwstenen die onze gemeenschap vormen.
De receptie naderhand in de pastorietuin gaf iedereen de gelegenheid om mij nog eens de hand te schudden. De burgemeester had een overtuigende speech en de harmonie gaf er nog extra kleur aan, met haar harmonieuze en feestelijke klanken. Bij mij zullen die nog lang naklinken! De parochie heeft mij een prachtig fotoalbum gegeven, waarin alle gebeurtenissen, evenementen en vieringen staan weergegeven, die ik met u allen heb mogen beleven en mogen vieren. Een kunstwerk zoals dat allemaal bij elkaar is gebracht. Ik heb het al digitaal aan heel wat mensen door gezonden in binnen en buitenland. Tijdens receptie kreeg ik veel kaarten met mooie woorden van waardering. En ook veel geldelijke giften. Zelfs werd er een bankbiljet helemaal gevouwen in de vorm van een hartje, om uitdrukking te geven aan de gevoelens van de gever. Ik ontving intussen al meer dan vier duizend euro. Ik heb die al doorgezonden naar Ghana voor het Babaso project. Hartelijk dank daarvoor allemaal! En ook voor de zeer persoonlijke cadeaus zoals de zelfgemaakte vruchtensappen en toepasselijke boeken die ik heb ontvangen. Dank allemaal.
In de loop der jaren heb ik de gemeenschap altijd enthousiast gekregen voor met name projecten in Afrika, Ghana. Ik vind het mooi dat iedereen zich zo inleefde met mij. Ten slotte is dat mijn leven als missionaris, dat ik altijd met veel enthousiasme heb beoefend en uitgedragen. Ik hoop eind oktober een bezoek te brengen aan Ghana om met onze projecten kennis te maken, waar ook u aan heeft bijgedragen. De naam van de parochie van Bemelen staat dan ook voluit geschreven op een steen van waardering in het Nkwanta ziekenhuis. En ook de Bemelse vlag wappert daar bij feestelijke gelegenheden. Bij terugkomst hoop ik nog een woordje te schrijven over de projecten en mijn ervaringen.
Ten slotte: ik kan nauwelijks nog in méér woorden uitdrukken hoe dankbaar ik ben dat ik ooit in Bemelen terecht ben gekomen. En dat ik ook altijd op een gastvrije ontvangst mocht rekenen. Moge de Heer ons bewaren en behoeden. Dat Zijn zegen mag rusten op ons allen voor een mooie toekomst. Met dankbare, hartelijke en vriendelijke afscheidsgroeten.
Jos Pijpers, SMA, pastoor emeritus van Bemelen.
