Van de pastoor
Nieuws
WAT NEMEN WE MEE?
Oktober is vanouds de rozenkransmaand en ook de maand van de missie. Twee tradities die verrassend goed passen bij een tijd waarin er veel verandert. Ook onze parochies zijn in beweging. We gaan meer samenwerken en niet alles zal blijven zoals het was. Dat roept vragen op. Wat laten we achter? Wat willen we juist bewaren? En wat nemen we mee naar de toekomst?
Het rozenkransgebed nodigt uit om even stil te worden en, met Maria, te kijken naar het leven van Jezus. Maria zelf kende ook een leven vol onverwachte wendingen. Ze had niet alle antwoorden, maar durfde te vertrouwen en op weg te gaan.
Misschien is dat ook voor ons een mooie houding. Want een parochie is meer dan een gebouw, een grens of een organisatie. Het is een plek waar we luisteren naar Gods woord en waar we Hem ontmoeten in de sacramenten. Het is een plek waar mensen elkaar ontmoeten, waar vreugde en verdriet worden gedeeld, waar een kaars brandt voor iemand die gemist wordt en waar mensen naar elkaar omzien.
En daar komt ook de missiemaand dichtbij. Missie begint niet ergens ver weg. Ze begint waar we aandacht hebben voor elkaar, waar iemand welkom is en waar we oog hebben voor mensen die misschien niet zo vaak meer in de kerk komen.
De parochie van morgen zal anders zijn dan die van gisteren. Nieuwe structuren kunnen daarbij helpen, maar uiteindelijk geven mensen haar gezicht. Misschien is dát de uitnodiging van oktober: even stilstaan bij wat werkelijk van waarde is – en dan samen, met vertrouwen, weer op weg gaan. Dank daarvoor!
Kapelaan Dassen
